ZTS - Oczy

Pośród szarych murów, a wielu nietuzinkowych ludzi,
Jedna z ponad dwudziestu, pozwoliła coś we mnie obudzić,
Na pierwszym planie, zgrabnie idąca w vansach,
Niebieska jak w "Anakreontyku" tonę w blaskach dziś,
Zgrabne nogi, jeansowy szorty, rajstopy,
Tylko te złote kolczyki to chyba nie był krzyk mody,
Idylla skupiona w oczach jednej damy,
Najwidoczniej to chyba to czego przez całe życie szukamy,
Labirynt ludzi, emocji, uczuć, korytarzy,
Już pierwszego dnia widziałem, że z uśmiechem jej do twarzy,
Miałem ten zaszczyt, móc się z czasem z nią przyjaźnić,
Lecz nie miałem odwagi by zagrać w otwarte karty,
"Oprócz błękitnego nieba" jest coś czego mi potrzeba,
Jedna z siedmiu miliardów, które nosi (matka) Ziemia,
Błyszczą ogniki, miałem zamiar samotnie kroczyć,
Póki nie spojrzałem w jej niebieskie oczy..

Była na tyle urocza
Że chciał zatrzymać ją w swych oczach,
Bo był zwyczajny i zgubił swój krok x2

Był pełny korytarz, czułem spojrzenie tylko jednej,
Chociaż tylu wokół zapatrzona była we mnie.
Wiem, że wiedziała w środku, że jej cel do niej podejdzie,
I pewnie też myślała, że może coś z tego będzie.
Podszedłem, w jej oczach jakbym zobaczył przyszłość,
Widziałem, że z tego zauroczenia nam nic nie wyszło.
Jednak wbrew przeczuciom, chciałem mieć ją nadal blisko
Chciałem żyć z nią chwilą, wiedząc że za chwilę runie wszystko.
Zaklęcie prysło, przestałem wierzyć w tę magię,
Dziś nawet nie wierzę, że to się wydarzyło naprawdę.
Pewnie był to zły sen, w którym wali się wszystko prawie,
Po przebudzeniu okazuje się, że jednak sen na jawie.
Tak miało być, a więc czemu mam pretensje po czymś
Co było przesądzone i wiedziałem, jak się potoczy,
Byłem pewny, poszukiwania skończone dosyć,
Aż spojrzałem w pewne piękne zielone oczy ...

Była na tyle urocza
Że chciał zatrzymać ją w swych oczach,
Bo był zwyczajny i zgubił swój krok x2