Ania & Waski: Jedna Ma

Pamiętam pierwszy września, metr dwadzieścia, kucyki małe dwa, wielkie ksiązki, linijki, kolore kredki to właśnie cała ja. Z uśmiechem od ucha do ucha biegałam i nie wiedziałam, że to kawałek mego życia, mój drugi dom, to moja rodzina, mój sen... (to moja rodzina)
Cieszę się, że chodziłem do szkoły tej, dostałem swoją szansę i nie zmarnowałem jej, więc apeluje do wszystkich was: nie zmarnujcie więcej swoich życiowych szans!
Ref.: A dziewięć lat za nami, nasze drogi rozejdą się, a za murami przyszłość ma, a w murach tych wspomnienie, jedna mała łza ( x2 )
Jestem tu ostatni raz, jestem tu i żegnam was ( x2 )
Wiele godzin, wiele dni spędzonych w budynku tym. Wiele przeżyć związanych z nim, lecz dziś jest ostatni dzień z tych, które najbardziej w głowie utkwiły mi. Pierwsza gimnazjum nowa szkoła, nowa klasa tak się miała toczyć nasza trzyletnia trasa, która przez nauke do głowy się wtacza. Dziś mówię:
Jestem tu ostatni raz, jestem tu i żegnam was (x2 )
Tak ostatni raz w roku tym pozdrawiam i życzę szczęścia nauczycielom mym, za to, że nigdy nie wątpicie w nas, za to nie zapomnę nigdy was!
Ref.: A dziewięć lat za nami.... ( x2 )
Pamiętaj drogi kolego, nie zmarnuj tego wszystkiego co tu masz. Masz dom, rodzine, przyszłość i możesz, możesz zmienić świat. Ja teraz odchodzę, dziękuję, przepraszam i, i stwierdzam, że tak szkoła, to miejsce nauczyło życia mnie.....