Grzegorz Turnau - Twoja posta

Wśród drzew schylonych o północywśród jasnych widów złego mrokucoś się przemienia w naszej mocyktoś się porusza z naszym krokiemkiedy tak idziesz w szumnej szaciea wiatr ją targa i rozwiewanie bój się ty nie idziesz samachodzą wraz z tobą wszystkie drzewaziemia jak echo minionych dni grające w borzea nasze cienie wśród martwych pni wieszają zorzedziwnie się srebrzysz aniele mój w tęczowym piórzenade mną góry, wieżyce miastnade mną...błękitne szerokie oknai jasne smugi od lampi twoja postać, jasna postaćtaką cię znam taką cię znambłękitne szerokie oknai jasne smugi od lamp,i twoja postać jasna postaćtaką cię znam taką cię znam Miła moja chylą się żółte mleczew doliny napływa gór cieńcichy odwieczerzjuż późno już późno już późno Miła moja trudno z miłości się podnieśća jeszcze ciężej od złych nowingdy patrzą na nas w ciemnym nowiuchłodniej chłodniej boisz się Nie ma się czego bać nie ma się czego baćto tylko księżyc idzie srebrne chusty prać,to tylko cicha trawa, trawa wśród kamienii wiesz ludzie ludzie są dziećmi dużemi Błękitne szerokie oknai jasne smugi od lampi twoja postać jasna postaćtaką cię znam taką cię znam Błękitne szerokie oknai jasne smugi od lampi twoja postać jasna postaćtaką cię znam taką cię znam.