Kropkanadi - Człowieczeństwo

Uśmiech losu, jest ich trochę, na piedestał wyniosę
Szczęście, smutek na szali, głodne dzieci bose
Dziś przepraszam, jutro proszę Boże, będzie lepiej może
Gorzej na pewno nie, nigdy nie poddam się
Człowiek tylko człowiekiem, prawda, nadzieja lekiem
Zagmatwane życiorysy, złoty strzał, diler podklepie
Człowiek brzmi dumnie? może kiedyś tak było
Hektary problemów, znów się wszystko spierdoliło
Czasu coraz mniej, mniej, sił coraz mniej
Porzucone niemowlę, młodej matce będzie lżej
Ej tam u góry patrzy ten od którego życie darem
Lecz nie taki świat był jego zamiarem
Infekcja, zaraza, obalone dziesięć przykazań
Ta brocha, przekazał tu wyrzutnię rakiet
Saddam, Fidel Castro, SB, akta zgubiły się
Nikt się nie zetnie gdy niewinny za to beknie
Gdzieś w tyle zostawiona godność, wiara nie zmącona
Co dla niektórych poprzeczka za wysoko postawiona
Postura wkurwiona, kawał draba, destrukcja totalna
Tępy wzrok, twarz owalna, Polska norma, jeden z wielu
Człowiek tylko człowiekiem i aż przyjacielu...
Człowiek tylko człowiekiem, żaden doskonały
Z twarzą przyjąć chwile błędów, chwile chwały
Przypały? w życiu różnie szło
Zapamiętaj - być człowiekiem to nie jest zło
Dopóki w grę życie grasz, do końca zachowaj twarz
Nawet chociaż za dużo sytuacji podłych
Zdań podzielonych nie zgodnych, czy wszyscy w dobrą stronę biegną
Typ z mordą wredną, jak życie przeżyte
W banku z wysokim kredytem, dla mnie jedną, drugą płytę
Kropka nad i huczy szczytem, dla recenzentów hitem
Dobry rym z dobrym bitem, w oczy szczera prawda
Raz jak koka miękka raz jak głaz twarda
Ludzka rasa marna, telemaniak zaślepiony
Koleś zeszmacony jak trafiony-zatopiony
Gladiatorzy kontra rozpalone amazony
A ty patrzysz zdziwiony, na karku dychy cztery?
Nie dla twojej sfery, bankiet, whisky, bądź szczery
Szwedzki stół do wyżery? myślisz czemu to nie ja?
Zapamiętaj, człowiek tylko jedno życie ma
To od niego zależy czy je w pełni wykorzysta
A przegranych długa lista tutaj się też ciągnie
Patrzę i widzę koło mnie chłopak warzywniaka rąbie
Staruch ubrany skromnie, trzeci dzień głodny pewnie
Małolaty przedwojenne na ławce w karty codziennie
A czas szybko biegnie nim nie obejrzysz się, a tu
Los, przeznaczenie, fatum, śmierć zagląda, Boże ratuj
By żadnemu bratu w życiu nie zabrakło blasku
Debe, Kropka nad i jak najdalej od oklasków
Człowiek tylko człowiekiem, żaden doskonały
Z twarzą przyjąć chwile błędów, chwile chwały
Przypały? w życiu różnie szło
Zapamiętaj - być człowiekiem to nie jest zło
Jestem tylko człowiekiem z krwi i kości
Karmionym niegdyś matki mlekiem
Nie zakrywaj mnie bzdur stekiem
Mam gdzieś taką twą opiekę, nie wrzucam pod powiekę
Nigdy nie kojarz ze ćpunem, sam o siebie zadbać umiem
Jakoś niewielu to rozumie jak istotę człowieczeństwa
Rozum, wolna wola, na granicy szaleństwa, czy samokontrola
Dola? męczeństwa rola, przykładów jest w brud
Jak każdy mam swe bagno, nie cud, orzeszki, miód
Raczej dreszcze, gęsia skóra, lód, przenikliwy chłód
Ale przezwyciężam, ja sam nagi bez oręża
Widzę tęczę potem wenę zamierzam się i uderzam
Rozstrzygam, bo wyczuwam i już dostrzegam wsparcie
Paruje i oddaje zaciekle i uparcie
Aż człowiek i tylko narodziny nie były pomyłką
U schyłku wieku, położony ciężar na każdym człowieku
Bagaż, z tym się utożsamiasz? znasz tablice prawa?
Odprawa wszystkim pisana, wisi fatum, biała dama
Tak mawiała mama? a teraz słaba sama
Dziecię pomoc niesie, wpojone największe wartości
Dumny ten co w górę pnie się, dąży do doskonałości
Powstały z popiołów, gołym, przybrany w płaszcza połyk
W skutek grzechów białogłowy poprzez finał niewesoły
Myślę więc jestem, staram się gdy przypały
Znowu znać o sobie dały, nie za słaby za mały
Bo za to waleczny[x2]
Człowiek tylko człowiekiem, żaden doskonały
Z twarzą przyjąć chwile błędów, chwile chwały
Przypały? w życiu różnie szło
Zapamiętaj - być człowiekiem to nie jest zło