Łucznik - Prawda boli

Po pierwsze i najważniejsze, słuchaj, co podpowiada rozum,
Nie słuchaj serca głosu to jest dobre tylko na pozór
Zrozum za bardzo zaufasz i później się rozczarujesz
Ze świecą trzeba by szukać tej, co na to zasługuje
Do teraz w twarz sobie pluje, że dałem się tak omotać
Myślałem to ta jedyna, wierzyłem naprawdę kocha
A ona nagle z dnia na dzień jak gdyby nigdy nic mówi,
Nie pasujemy do siebie, musiałam się gdzieś pogubić,
Tłumaczy to nie to samo, że kiedyś było inaczej,
Że coś się w niej wypaliło, to nie była miłość raczej
Serce mi do gardła skacze, nie mogłem się z tym pogodzić
Jak najbliższa ci osoba może coś takiego zrobić
Najbliższą była w mych oczach, dla niej to tylko zabawa
Grała na ludzkich uczuciach, dobrze manipulowała
Zarzucała mi egoizm, żeby się tylko wybielić
A to jak było naprawdę tylko nieliczni widzieli

Ref. x2
Traciłem na ciebie czas, którego już nie odzyskam
Teraz jesteś mi obca kiedyś byłaś bardzo bliska
Jak przystań, przy Tobie czułem ten wewnętrzny spokój
Lecz oszukałaś mnie, prawda boli, byłem w szoku

Spójrz prawdzie w oczy, zaskoczył ci się obrót sprawy
Grałaś na moich uczuciach, tak to tylko dla zabawy
Nie rozumiem Twej postawy, kurwa nie zrozumiem nigdy
Obiecałaś, zapewniałaś i zrobiłaś z igły widły
Przebrzydły uknułaś plan, czas tych ran nie chcę zagoić
One są, we mnie tkwią, wracają, czasami boli
Z własnej woli wbiłaś w serce nóż, tusz na kartkę wylewam
Wyrzucam to teraz siebie, taka wewnętrzna potrzeba
Byłaś mi jak gwiazdka z nieba, byłaś moim oczkiem w głowie
Byłaś wszystko spierdoliłaś, za grosz prawdę w Twoim słowie
Jak mogłaś mówić, że kochasz bez skrupułów prosto w oczy
Z zimną krwią zabrałaś wszystko mi jednej feralnej nocy
Karma koło zatoczy, wróci z jeszcze większą siłą
Wiem, że każdy może zboczyć, ale nie udawać miłość
Powiesz, że nie udawałaś, szczerze kochałaś, tak było
Gdyby naprawdę tak było, nie tak by się to skończyło

Ref. x2
Traciłem na ciebie czas, którego już nie odzyskam
Teraz jesteś mi obca kiedyś byłaś bardzo bliska
Jak przystań, przy Tobie czułem ten wewnętrzny spokój
Lecz oszukałaś mnie, prawda boli, byłem w szoku.

I co wyszło, szydło z worka, pokazałaś swe oblicze
Mam nadzieję, że zapłacisz za to, tylko na to liczę
Mocniejsze niż strzał w policzek to jak mnie potraktowałaś
Rozkochałaś dałaś wszystko i to wszystko mi zabrałaś
Tego chciałaś kurwa pytam, dlaczego mi to zrobiłaś
Kiedy klękałem przed Tobą bez wahania się zgodziłaś
Piękna chwila, gdy wsuwałem Ci ten pierścionek na palec
Nie wiedziałem jeszcze wtedy, z jakim zmierzę się ciężarem
Pytanie za jaką karę, dlaczego zło mnie spotyka
Dlaczego to dobrych ludzi ono najbardziej dotyka
Tyle pytań odpowiedzi brak, nic na to nie poradzisz
Życie ostry nauczyciel, po główce Cię nie pogładzi
Uczy jak masz sobie radzić w trudnych chwilach zacznie klękać
Żyjesz to największy dar, nie ryj się, że to udręką
Doceń to, co masz, nie to co miałeś, to było nie wróci
Żyj z całych sił, nie wiesz gdzie koniec, nie warto się smucić.