Verba - No i co

Widzę deszcz za oknem, zdjęcia stare Czarne chmury zakrywają niebo szare Parę wspomnień, kilka zwątpień Tylko one mówią do mnie: No i co? No i co, że nie ma? Mogę pisać o tym największy poemat Raz wszystko masz, potem wszystko tracisz No i co? To proste! Przecież trzeba sobie radzić. Znasz to dobrze, też to znam... Od niedawna jestem sam. No i co? Wole być sam niż mieć problemy! No i co? My do siebie i tak nie pasujemy! No i co? Powiedziałaś mi, że masz już kogoś! No i co? Ja się cieszę, że mamy to za sobą! No i co? Nie masz już więcej do dodania? No i co? Życzę ci miłego wspominania! Ref. Chciałbym cofnąć to, co kruszy się jak szkło Ja kończę to! No i co? No i co? No i co? No i co? Nie obchodzi mnie, z kim spotykasz się. Ja kończę to! No i co? No i co? No i co? 2. Myślę o miejscach, które były dla nas ważne, O miłości, że nigdy nie zgaśnie. Nie ważne, jaka byłaś dla mnie To tylko wspomnienia, z których nic nie zostanie No i co, że masz mój numer telefonu? I tak nie odbiorę i nie będzie mnie w domu! To co było, (no i co?) zostawiłem już za nami, No i co? No i co? Nauczmy się żyć sami. Tak to jest przecież sama tego chciałaś, Nic nie mówiąc swoja rolę grałaś. No i co? Kim dla ciebie teraz jestem? Tak jest lepiej, mogę nawet być powietrzem. No i co? Wyrzuciłem wszystkie nasze zdjęcia: Te z wakacji, z kolacji i z sylwestra. No i co? Pora zacząć (no i co?) nowy rozdział. No i co? Droga wolna. Ref.