Robert Kasprzycki - Miejsca przedmioty kszta

Spalił dziś resztę zdjęć i grzał przy nich dłońa w oczach pustka coraz głębsza takujrzał w nich jąniezamazany zarys ust.palił wargi i ćmił Spalił dziś tamten list i grzał przy nim twarza w sercu góra coraz wyższa takwspiął się na szczyti skoczył w dół po śnieżnym mchulecz usłyszał zgrzyt Mija nic piszczy wiatr krok przybliża celw kieliszku biała gwiazda prawdy lśniuwięziona w szklewięc zamiast żalu głośny śpiew do pęknięcia płuc Spalił dziś kruchy most ogniem buchnął piecspalił powieki brwi poczernił chnąodebrał wzrokwięc jak Tyrezjasz milczy niktktóry umarł w nim Spalił dziś resztę zdjęć i grzał przy nich dłońmilcząc wygarniał popiół kiedy jużsczezły do cnatylko w pamięci drwiły zeńmiejsca przedmioty kształty drzwiktórych nie strawił żaden żarjak zęba ból wciąż będą ćmićtylko w pamięci drwiły zeńmiejsca przedmioty kształty drzwiktórych nie strawi żaden żarjak zęba ból wciąż będą ćmić