Charlie M: TĘTNO

Beton pod stopami dziś cięższy niż zwykle,
Kolejny poniedziałek – ta sama pętla, ten sam kurz.
Patrzę w lustro, a tam obcy gość, zmęczony wzrok,
Stoi w miejscu, mija kolejny rok!
Obiecałem sobie zmiany, lecz strach to mój „anioł stróż”.
Słyszę te głosy: „daj spokój”, „to nie dla ciebie”,
Siedzi to w głowie, aż przestałem wierzyć w siebie.
Znam smak porażki – gorzki jak piołun!
Wali się świat, zimny pot na skroni,
Wszystko, co miałem, powoli tonie.
​
Ale czuję to tętno – ono nie pyta o zgodę!
Każdy oddech to moja szansa, by przejąć kontrolę.
Nie muszę widzieć szczytu, by zrobić pierwszy krok!
Wystarczy, że przestanę karmić własny mrok.

Wstaję i biegnę, dopóki w płucach mam ogień!
Nie stoję dalej na bezdrożu,
Piszę własny rozdział
Pod tytułem: „Jestem bogiem”!
Zostawiam za sobą tych, co mówili: „nie dasz rady”,
Jestem sumą swoich walk! – mimo wad, mimo skaz!
Jeszcze raz, choćby świat chciał zgiąć mnie do ziemi!
Jestem siłą, której nikt nie złamie i nie zmieni!
​
Czasem muszę stracić wszystko, by odzyskać siebie!
Stoję twarzą w twarz z tym, co we mnie drzemie.
Cisza przed burzą…
A potem już tylko ja!
​To mój czas, by wyrwać życiu to, co mi winne!
To mój czas, by wyrwać życiu to, co mi winne!
​
Spójrz na moje blizny – to mój order,
Każdy upadek nauczył mnie stawiać opór.
Nie szukam litości, nie karmię się współczuciem,
Wiem, ile znaczę, choć kpi tłum.
Dziś nie liczę na cud – biorę życie za gardło i duszę!
Zostawiam za sobą cały mentalny brud.
Dzień po dniu walczę, by wyrwać swój los,
Idę po swoje, zadając ostateczny cios!
​
Dzień po dniu, metr po metrze,
Oddycham wolniej, czuję świeże powietrze.
​
Wstaję i biegnę, dopóki w płucach mam ogień!
Nie stoję dalej na bezdrożu,
Piszę własny rozdział: „Jestem bogiem”!
Zostawiam za sobą tych, co mówili: „nie dasz rady”,
Jestem sumą swoich walk! – mimo wad, mimo skaz!
Jeszcze raz, choćby świat chciał zgiąć mnie do ziemi!
Jestem siłą, której nikt nie złamie i nie zmieni!
​Jestem siłą.